7 чэрвеня удзельнікі юбілейнай беларуска-літоўскай экспедэцыі прыплылі ў Вілейку. Ззаду 2 дні воднай вандроўкі.
Вілейскае вадасховішча, па меркаванні ўдзельніцы паходу дырэктара Вілейскага краязнаўчага музея Валянціны Лапко ўрэшце акажуцца самымі цяжкімі – амаль 50 км па ціхай воднай паверхні. З’явіліся і мазалі ад вёслаў. Шчаслівы быў той, хто скарыстаўся ветразямі. Але стаяў амаль штыль.
У Вілейцы ўдзельнікі экспедыцыі пабачылі знакаміты ў наваколлі, апісаны яшчэ 150 год таму Тышкевічам камень “Лысіна Паца”.
Адкрылі мемарыяльны юбілейны знак.
Паслухалі хоры “Любанія” і “кантус”. Абодвума кіруе Анатоль Шагаў.
Наведалі музей.
Увечары – тэатралізаванае прадстаўленне пра Вяллю.
Сачу за падзеямі далей.

Вілейскае вадасховішча, па меркаванні ўдзельніцы паходу дырэктара Вілейскага краязнаўчага музея Валянціны Лапко ўрэшце акажуцца самымі цяжкімі – амаль 50 км па ціхай воднай паверхні. З’явіліся і мазалі ад вёслаў. Шчаслівы быў той, хто скарыстаўся ветразямі. Але стаяў амаль штыль.
У Вілейцы ўдзельнікі экспедыцыі пабачылі знакаміты ў наваколлі, апісаны яшчэ 150 год таму Тышкевічам камень “Лысіна Паца”.
Адкрылі мемарыяльны юбілейны знак.
Паслухалі хоры “Любанія” і “кантус”. Абодвума кіруе Анатоль Шагаў.
Наведалі музей.
Увечары – тэатралізаванае прадстаўленне пра Вяллю.
Сачу за падзеямі далей.


Comments
зайздрошчу :)
Ладна. Магчыма, я перабіраю. Калі Вас не ўбачу у Залессі, перакажу ў блогу.
Поспехаў у вучобе!
такую бы пазыцыю - ды ўсім бацькам :)
PS клевы юзерпік, гэта вы? :-)
Я. Гады ў тры, у гарадскім парку места паміж Мінскам і Вільняй, з козачкамі, ці вядзьмедзікамі. Карацей здымак з гэтай серыі... Падобны?
Я і цяпер козачак люблю...
а нашто(?) ты яе ўзяў за хвосцік?:)
прыкольна - дзядзька абразцоў быў
вось шчэ колькі спасылак:
http://vialejka.org/2007/06/05/pershyja
http://community.livejournal.com/kr
http://lizdejka.livejournal.com/165
http://vialejka.org/gallery/jekspedycyj
Было на свеце два вельмі рэдкіх значкі. І каштавалі яны па мільёне. І купіў гаспадар аднаго з іх другі значак і адразу ж на вачах прадаўца парваў. Той ледзь не самлеў. Мільён грошай! Ды не абы якіх. А нашай нацыянальнай валюты -- зялёных баксаў. І пытаецца той другі, перавеўшы дух: дзеля чаго ты сябе пазбавіў майна ў мільён нашых баксаў? А першы і адказвае: я страціў мільён, а набыў 99. Цяпер мой знчак адзіны ў свеце і стаў даражэйшым у стокроць.
У месцы продажу стаялі дзівакі, куплялі хвайныя капэрты і тутака ж рвалі іх на шматкі...
Жартую.
А капэрта не проста хвайная, яна сапраўды вартая, каб яе купіць, і не адну...
Дзякуй за спасылкі. Цікава!