Я бачыў Беларусь
З гэтай гары я бачыў Беларусь. Беларусь была палоскай сіняга лесу ўдалечыні. Там, адкуль прылятаюць буслы. На мабільніку высвечвалася назва бліжэйшага беларускага горада Вялікая Бераставіца. Хлопчык Куба перабіраў пальцамі каменьчыкі. Леснікі слухалі сумесную экуменічную імшу мясцовага ксяндза-дэкана і праваслаўнага святара айца Аляксандра Клімука.
Леснікі рыхтаваліся да свайго свята.
Пасля ў лесе загучалі беларускія, польскія ды ўкраінскія песні і неспадзявана прыйшло свята агню. Гэта было 16 чэрвеня ў ваколіцах вёскі Крушыняны Сакольскага павету. Вёскі, дзе размаўляюць “па-нашаму” і спяваюць беларускія песні.
З гэтай гары я бачыў Беларусь
Беларусь – сіняя палоска лесу ўдалечыні
Бусел, які заўсёды прылятае з Беларусі
Куба
Вакальны ансамбль Калінка з беластоцкай вёскі Залукі: Юстына Дробат, Сара Дэнэш, Кася Сакалоўская, Аня Міньчук, Багуся Каранкевіч і Паўля Лэх са сваім Кіраўніком панам Віктарам Леанкевічам.
Дзік – 1
Дзік – 2
Свята агню


Comments
Але Вашыя вегетарыянскія пачуцці я паважаю. Каб усе былі такімі як Вы, лясы б ламіліся ад дзічыны. А так нават жабцы на сцяжынцы цешышся.
Не зайздрошчу вось французам. Яны і жабяня не ўбачаць, як толькі перад сабой на талерцы.