Дабралася я ткі да Страсбурга і пасля вялікага перапынку зноў вылажу ў інэт. Калі хто падкажа праграму для запостаў у ЖЖ пад MacXOS, парадую Вас усялякімі расповедамі (не дарма ж я час бавіла - і ў горадзе Убля ў Славакіі пабыла, і ў Кіеве ў Вэбпадрэ з Вірсавіяй пагасціла, і праз усю Еўропу турнэ здзесніла. А сёння ўвесь вечар з кірыліцай змагалася. Нарэшце, маю спадчыну КІрылы і Мяфодзія і магу вам пісаць. Пакуль дабранач.

П.С. Хто падкажа, якім спалучэннем клавіш мяняць мову на Мас. А таксама парайце візуальны рэдактар кшталту Фоташопа для Мас. Ну і калі ведаеце, які для Мас браўзер лепей пасуе - Мазілка мо? - таксама парайце.

 

стаў каробіца

стаўка робіцца

Tags: гетэраграмы

 

вейка – жаўнер-нержавейка

Tags: монаверш

 

штодзень:

“што? дзе?”

 

штотыдзень:

“што? ты дзе?”

 

штостагоддзе:

“што з таго ДЗЕ?”

Tags: гетэраграмы, лягагрыфы

Цікава, калі Баба-Яга ў казках кажа "чую русским духом запахло", які пах яна мае на ўвазе? Чым трэба пахнуць(альбо смярдзець?), каб нават Баба-Яга ўнюхала?

**
сон

Па вуліцы Школьнай, на ровары новым,
Я еду імкліва -- педалі рыпяць…
Паперадзе крочаць: то Віцька, то Вова...
Мой ровар зламіўся… Хоць плач – не дагнаць.

**

Tags: верш

Эпіграф: 

Аксак: “Зь лёгкай рукі гэтых двьвюх творчых асобаў вы маеце ўжо і сваю першую паэтычную кніжку “Готыка тонкіх падманаў”. Чароўная назва, якая адсылае чытача да зусім не цяперашняга часу. А наколькі вы сучасны чалавек? Вам камфортна ў сёньняшнім сьвеце?”

Нілава: “Бывае такое адчуваньне, што я павінна была нарадзіцца недзе дзьвесьце гадоў таму, і настрой адпаведны бывае. І нават паводжуся тады так, як было б натуральна для таго часу. Але сучасны сьвет вымагае свайго, і сёньня паэты павінны быць вельмі мабільныя, вельмі дынамічныя. Павінны шмат рабіць – час гэтага патрабуе. І я магу сказаць, што я ўсё-ткі сучасны чалавек”.

Мне падаецца, што большасьць людзей, кажучы так, дарма рамантызуюць стары час.

( Бо тады не было зубной пасты і пракладкаў з крыльцамі )

І ніякага кампутара, цэнтральнага ацяпленьня, газы ў кватэры, няма здабыткаў культуры 19-21 ст. Не напісаныя "Майстар і Маргарыта", "100 год адзіноты", нават, прасьці госпадзе, "Людзі на балоце" не напісаныя яшчэ. Пушкін падрастае. Вінцэнт Іванавіч Дунін-Марцінкевіч харчуецца мамчынай сісяй. У Яна Баршчэўскага падлеткавая гіперсэксуальнасьць, пачынаюць расьці вусы. Пра "Шляхціца Завальню альбо Беларусь у фантастычных апавядваньнях" ён яшчэ ня думае, напэўна больш думае, як бы з кімсьці таво...

Я б сказала, што пачытаць мала што можна, нават "Трох мушкецёраў" не пачытаць...

А ў тэатры хадзіць, паводзіць сябе шляхетна ў дачыненьні адно аднаго, чытаць і пісаць, вучыцца, маляваць, прагожа апранацца і размаўляць пра прыўкраснае мы і сёньня можам. Нават можна набыць сабе веер пры жаданьні. І пры гэтым быць чыста вымытым(ай), жыць з тым (той), кім захочам, а ня тым, каго прызначыць пан, ці бацькі, чысьціць зубы, карыстацца пральнай машынай, глядзець відэа, слухаць плэер, пісаць у блог.

Па-мойму, быць сучасным чалавекам вельмі няблага і часам нават здорава.

Адзінаццатка найбольш папулярных тэкстаў/матэрыялаў на маім сайце (статыстыка за ліпень 2008 г., Hits/Visits)*.
1. Дзяўчына тыдня: здымкі (2007) [157/71]
2. Віртуальная карыда з вэб-казламі [112/66]
3. Марыйка Мартысевіч. Запалка пры камлі балахонаўскай грушы [103/48]
4. Ані Лорак па-беларуску: "Адкажы" ("Розкажи") [72/47]
5. Ордэн жоўтага дзятла: "жоўтыя" вынікі 2007 г. [100/40]
6. Пра кнігу "Імя грушы" (сьціслая інфармацыя) [46/25]
7. У імжы між застаў: беларускія культурныя вынікі 2006 г. [68/23]
8. Як прыдбаць "Імя грушы"? [74/23]
9. Mp3:песьні, дэклямаваньні, начыткі [87/23]
10. Замова кнігі "Імя грушы" онлайн [88/21]
11. Tokio Hotel па-беларуску: "Уратуй мяне" ("Rette mich") [44/21]
Увогуле ж за месяц: Total Hits – 33331; Total Visits – 2501.
*Некаторыя старонкі агульнага зьместу ня ўлічваюцца. Адзінаццатка фармуецца на аснове дадзеных Webalizer.

Упершыню за гэты год старонка зь перакладам песьні Ані Лорак пакінула першае месца.

Tags: СЕЦІВА, СПАСЫЛКІ, СТАТЫСТЫКА, ТЭЗЭЙ
Current Location: Галацічаск
Музыка: Rammstein - Spring

Ізноўку тэма жаночай неабароненасьці.
Ізноўку мэтро.

Ўваходзіць здаравенны храмы дзядзька з палачкай і вусамі. Гэтую сваю тростачку ён пакручвае, як піжоны ў Адэсе 19-га стагодзьдзя. Аглядаецца, бачыць дзяўчыну. Падсажваецца ўпрытык да яе і пачынае актыўна яе грузіць, прыціскаючыся каленам і сьмеючыся. Дзяўчына сядзіць прышыбленая, ківае, ўжымаецца ў лаву. Я чытаю кніжку і ня ўмешваюся, бо пакуль няма сур'ёзных прычынаў.

Ад Магілёўскай да Першамайскай (амаль палову лініі) так і праехалі. Проста ўстаць і адысьці ад навязьлівага "кавалера" дзеўка ня здолела, за што ёй мая поўная непавага. дзядзька выйшаў і даслаў смачны паветраны пацалунак.

Тое, як сябе паводзяць дзяўчыны з незнаёмымі хлопцамі, мяне дзівіць і абурае. Ветлівага вясёлага хлопца яны адшываюць мамэнтальна, з лёдам у вачох. А нейкае хамло будзе стаяць і грузіць такую каралеву, прапаноўваць "трахацца ўсю ноч", гладзіць па розных частках цела. І нічога, лашадка стаіць сьмірна, не брыкаецца.

Дзеўкі, адбівайцеся актыўней. Калі што, я вам дапамагу.

Tags: дзеўкі, эта жызьнь!